YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/15005
KARAR NO : 2024/15700
KARAR TARİHİ : 06.02.2024
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/28 E. 2023/34 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/70 Esas, 2020/369 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2021/515 Esas, 2021/715 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.12.2022 tarihli ve 2021/16419 Esas, 2022/12647 Karar sayılı kararı ile;
“1) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, suç tarihi olan 24/12/2019 itibarıyla yürürlükte bulunan 772 sayılı Kanun uyarınca arama yetkisi bulunmayan çarşı ve mahalle bekçileri tarafından şüphe üzerine durdurulan sanığın, yapılan kaba üst yoklaması neticesinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmakla, somut olayda, CMK’nın 116, 117 ve 119. maddeleri ile 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 772 sayılı Çarşı ve Mahalle Bekçileri Kanununa aykırı şekilde yapılan arama sonucunda ele geçen uyuşturucu maddelerin, “suçun maddi konusu” ve “suç delili” olarak hükme esas alınamayacağı gözetilmeden, tek eylemi sabit olan sanık hakkında, TCK’nın 43.maddesinde öngörülen “zincirleme suç” hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
2) Gerekçeli kararda, “sanık … yönünden; 24/12/2019 – 29/12/2019, sanık Abdullah yönünden; 03/01/2020″ olan suç tarihlerinin ” 24/12/2019-29/12/2019-03/01/2019″ olarak gösterilmesi,
3) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesinden sonra “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin belirtilmemesi suretiyle TCK’nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,”
Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
D. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/28 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri
1. Sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Kararın usûl ve esas yönünden hukuka aykırı olduğuna,
3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
4. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
29.12.2019 tarihli yakalamada, yapılan uygulama sırasında durdurulan araçta sanığın da aralarında bulunduğu toplam 3 kişinin olduğu, sanık …’ın araçtan indirildiği sırada tedirgin davranışlarda bulunarak yere attığı cisimden eroinin ele geçtiği, sanıktan hint kenevir bitkisi parçalarının yanı sıra eroin ve metamfetamin maddelerinin ele geçirilmesine rağmen idrar numunesinde eroin ve metamfetamin maddesine rastlanılmaması ve ele geçen maddelerin çeşitliliği ve sanığın çelişkili beyanları değerlendirilerek, üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/28 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süreye göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2024 tarihinde karar verildi