YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3986
KARAR NO : 2024/15988
KARAR TARİHİ : 13.02.2024
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/610 E., 2013/582 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 16.10.2012 tarihli ve 2012/5070 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı ve yedinci fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Malatya 3. Sulh Ceza Mahkemesi, 28.05.2013 tarihli ve 2012/610 Esas, 2013/582 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
C. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Malatya (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.11.2013 tarihli ve 2012/610 Esas, 2013/582 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasının ertlenmesine karar verilmiştir.
D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; “…Sanık, yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edildiği tarihten itibaren 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE karar verilmesi,…” yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; Malatya (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.11.2013 tarihli ve 2012/610 Esas, 2013/582 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yokluğunda verilen Malatya (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.11.2013 tarihli ve 2012/610 Esas, 2013/582 Karar sayılı ek kararının sanığa 05.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği,
06.11.2019 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 29.11.2013 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malatya (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.11.2013 tarihli ve 2012/610 Esas, 2013/582 Karar sayılı ek kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2024 tarihinde karar verildi.