YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/28414
KARAR NO : 2024/1351
KARAR TARİHİ : 07.02.2024

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/420 E., 2015/1182 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

Temyiz dışı sanık … A. hakkında hakaret, cinsel taciz ve tehdit suçlarından verilen ve tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz dışı sanık tarafından 20.10.2015 tarihli dilekçesiyle temyiz edilmesi üzerine Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2016 tarihli ve 2013/420 Esas, 2015/1182 Karar sayılı ek kararıyla temyiz isteğinin reddine karar verildiği ve bu kararın 07.11.2016 tarihinde tebliğine rağmen temyiz dışı sanığın ek karara yönelik temyiz isteğinde bulunmadığı belirlenmekle, temyizin kapsamının sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2013/420 Esas, 2015/1182 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3000 TL adli cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 10 eşit taksitte tahsiline, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, atılı suçu işlemediğine ve katılanların, kendisinin üzerine yürüyüp, tehdit niteliğinde sözler söylediklerine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın tür ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 20.10.2015 tarihli mahkûmiyet karar tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2024 tarihinde karar verildi.