YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2965
KARAR NO : 2023/11006
KARAR TARİHİ : 27.12.2023

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2717 E., 2022/3941 K.
ŞİKÂYETÇİ : Maliye
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (DÜŞME)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret

İlk derece mahkemesince duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikâyetçi Maliye Hazinesi’nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikâyetçi Kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2017/378 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli ve 2021/2717 Esas, 2022/3941 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrsının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. 2010 takvim yılında sanık tarafından kullanıldığı kabul edilen sahte faturaların en son 2010 yılı Ekim ayına ait olduğu ve KDV indiriminde kullanıldıkları, bu nedenle suç tarihinin “25.11.2010” olduğu belirlenmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. Dosya kapsamına göre 25.11.2010 olan suç tarihinden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli hükmüne kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin belirlenmesi ile bu hususun yasal ve yeterli olarak açıklanması nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2021/2717 Esas, 2022/3941 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.