YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4361
KARAR NO : 2024/497
KARAR TARİHİ : 16.01.2024
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/32 E., 2016/123 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2013/32 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, belgelerin aldatıcılık niteliklerinin bulunup bulunmadığına dair inceleme yapılmadığına, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve re’sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Tanık K.A.’ya 05.09.2011 tarihinde, temyiz dışı sanık … tarafından kiraya verilen ancak fiilen sanık tarafından kullanılan …. plaka sayılı kamyonun, motorlu araç trafik belgesindeki 07.07.2010 ve 07.07.2011 geçerlilik tarihli muayeneler ile motorlu taşıt egzoz emisyon ruhsatındaki 22.02.2012 geçerlilik tarihli muayene pullarının sahte olduğu iddiasıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, alınan uzmanlık raporunda, geçerlilik tarihleri belirtilen muayene işlemlerinin sahte olduğu, 07.07.2011 tarihli muayene işlemi bölümündeki yazıların sanığın eli ürünü olabileceği değerlendirilmiş, Mahkemece belge asılları üzerinde yapılan gözlemde, aldatıcılık niteliğinin bulunduğu tespit edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Araç muayenesinde sahtecilik suçlarında suç tarihinin, sahte araç muayenesi yapan kişi yönünden muayene işleminin yapıldığı tarih, suça konu belgeyi kullananlar (araç sahipleri) yönünden ise, sahte muayene işleminin geçerlilik süresi sona ermeden yakalanılması durumunda yakalanma tarihi, geçerlilik süresinin sona ermesinden sonra yakalanılması durumunda sahte muayene işleminin geçerlilik süresinin sona erdiği tarih olacağı, sahte olarak düzenlenen son belgenin motorlu taşıt egzoz emisyon ruhsatı üzerindeki 22.02.2012 olan geçerlilik tarihli muayene işlemi olduğu ve sanığın maliki olduğu sahte muayene işlemine konu aracı 05.09.2011 tarihinde tanık H.A’ya noter sözleşmesi ile kiraya verdiği ve aracı kiralayan tanığın geçerlilik süresi dolmadan 08.02.2012 tarihinde yakalandığı anlaşılmakla, suç tarihinin 08.02.2012 olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.
2. Sanık savunması, tanıkların beyanları, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamına göre, suçun sübutuna yönelik mahkemenin kabulünde ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmeyerek sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyize konu kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2013/32 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2024 tarihinde karar verildi.