YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10257
KARAR NO : 2023/9002
KARAR TARİHİ : 28.12.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/87 E., 2014/289 K.
SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat
TEMYİZ EDENLER : Katılanlar … ve …
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suç tarihinde on sekiz yaşından büyük olan katılan …’in babası …’nün, atılı suçlardan doğrudan zarar görmeyip, velayet hakkına bağlı katılan sıfatının da bulunmaması karşısında, hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden …’in hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sinanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2012 tarihli ve 2012/34 sayılı iddianamesi ile sanık …’in cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; sanıklar …, …, … ile …’nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2014 tarihli ve 2012/66 Esas, 2014/48 Karar sayılı kararı ile sanık …’in eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçu konusunda delilleri takdir ve değerlendirmenin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.
2. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/87 Esas, 2014/289 Karar sayılı kararı ile sanık …’in cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; sanıklar …, …, … ile …’nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2023 tarihli ve 14-2015/8921 sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan …’in Temyiz İsteği
Kendi beyanları ile sanık savunmaları doğrultusunda sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine ve beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların olay tarihinde yirmi yaşında olan katılan …’i zorla kaçırmadıkları, kendi isteği ile sanık …’e kaçtığı, hiç cinsel ilişkide bulunmadıkları, sadece tam birleşme olmadan seviştikleri, bunun da katılanın rızasının bulunması ve yaşının büyük olması nedeniyle suç olmadığı kabul edilerek sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan …’nün Temyiz İsteği Yönünden
Suç tarihinde on sekiz yaşından büyük olan katılan …’in babası …’nün, atılı suçlardan doğrudan zarar görmeyip, velayet hakkına bağlı katılan sıfatının bulunmaması karşısında, davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, anılan hükümlere yönelik vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Katılan …’in Temyiz İsteği Yönünden
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan mağdurenin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
V. KARAR
A. Katılan …’nün Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan …’nün temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Mağdurenin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/87 Esas, 2014/289 Karar sayılı kararına yönelik katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.12.2023 tarihinde karar verildi.