YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5849
KARAR NO : 2024/15945
KARAR TARİHİ : 12.02.2024
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/258 E., 2022/271 K.
SUÇ : 2313 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/666 Esas, 2015/1417 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/666 Esas, 2015/1417 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.04.2022 tarihli ve 2021/4322 Esas, 2022/4966 Karar sayılı kararı ile;
” Sanık hakkında kenevir yetiştirdiğine ilişkin alınan bilgiler üzerine sanığın ikametinin bahçesinde dikili olarak ele geçirilen boyları 20 cm ile 80 cm arasında değişen 55 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığın eyleminin 2313 sayılı Yasanın 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu mu yoksa aynı fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme suçunu mu oluşturduğuna ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la 2313 sayılı Kanun’un 23. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma kararına uyulmakla, Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/686 Esas, 2022/679 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
D. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2022/258 Esas. 2022/271 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık lehine usulü kazanılmış hak dikkate alınmakla 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın telafisi imkansız sonuçlar doğuracağından bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Gelen ihbar kapsamında yapılan çalışmalarda, görevlilerce sanığın evine gidildiği, yapılan aramada evin arkasındaki bahçede üzeri naylon poşet ile örtülü saksılar içinde ekili halde 55 kök hint kenevirinin ele geçtiği olayda; sanık savunmaları, kriminal rapor, 11.06.2016 tarihli tartı tutanağı, 11.06.2015 tarihli Kenevir Ekspertiz raporu, toksitoloji raporu, fotoğraflar, olay yakalama tutanağı, 09.06.2016 tarihli araştırma raporu ile ele geçirilen kenevir bitkilerinden olgunlaştığında elde edilebilecek olan esrarın kişisel kullanım sınırlarından fazla olması, hint keneviri bitki kökü sayısı ve bu hint kenevirlerinden elde edilebilecek esrar miktarı itibarıyla sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapmak suçunu işlediği, sanığın adli siciline kaydına yansıyan olumsuz ve sabıkalı geçmişiyle hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı gerekçesiyle takdiri indirim uygulanmaksızın sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan hükümde netice ceza belirlenirken, 15.08.2017 tarihli, 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 10 uncu maddesiyle, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesine eklenen para cezasının, dava dosyasına konu suç tarihinden sonra yürürlüğe girmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suç tarihi itibarıyla sanık lehine olan önceki düzenlemeye göre sadece hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken adli para cezasına da hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2022/258 Esas, 2022/271 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;
Birinci maddesinin ilk paragrafında yer alan “…ve 600 gün karşılığı adli para cezası ” ibaresinin, dördüncü ve beşinci paragrafın tamamı ile altıncı paragrafında “ve 12.000,00 TL” ibaresinin hükümden çıkarılması,
Suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.02.2024 tarihinde karar verildi.