YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4830
KARAR NO : 2023/3904
KARAR TARİHİ : 11.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/106 E., 2023/220 K.
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli 2016/63 esas 2016/353 karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli 2020/8980 Esas 2022/7879 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Konya 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 2023/106 Esas 2023/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.06.2023 havale tarihli ve 2023/59531 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Yerel Mahkemenin Kabulü:
“suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki … plaka sayılı aracın durdurulduğu, yapılan kontrolde sanığın 1,90 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, 24/05/2013 tarihinde kabul edilen 6487 sayılı Yasanın 19. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 48. maddesinin değiştirilerek 1.00 promilin üzerindeki alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında kaza veya başkaca herhangi bir somut tehlike gerekmeksizin TCK’nun 179. maddesinin uygulanacağı düzenlemesinin getirildiği, bu suretle sanığın yasal promil üzerinde alkollü olduğu halde karayolunda … sevk ederek diğer kişiler bakımından hayat, sağlık ve mal varlığı açısından tehlikeli olacak şekilde … kullanarak trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır. ” şeklindedir.
2.Sanığın savunması “Soruşturma aşamasında ve mahkemenizde ifade vermiştim o ifadem doğrudur, aynen tekrar ederim, Yargıtay bozma ilamından aleyhe olanları kabul etmiyorum, olayın üzerinden zaman geçtiği için ayrıntıları hatırlamıyorum, … ile babalarımız amca çocuklarıdır, ancak ben ona ait aracı kullandığımı hiç hatırlamıyorum, … Necmettin’in kiraladığı bir araçtı, ben başkasının kiraladığı aracı da kesinlikle kullanmam ayrıca alkollü olarak … kullanıp polisten kaçmam da sözkonusu olmaz, bu nedenle üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, öncelikle beraatimi isterim. Mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim, ayrıca savunmamı yaptığımdan duruşmalardan vareste tutulmayı talep ederim dedi.
Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanı okundu, farklılık sebebiyle soruldu. Olayın üzerinden zaman geçtiği için hatırlayamadım dedi.
Sanığın mahkememiz huzurundaki savunması okundu, soruldu. Ben bu savunmayı da hatırlayamadım, Necmettin’le bu şekilde iki üç olayımız olmuştu, belki olayları karıştırıyor olabilirim, ben alkollü olarak … kullanıp polisten kaçtığımı hiç hatırlamıyorum dedi.” şeklindedir.
3.Sanığın 1,90 promil alkollü olduğuna dair ölçüm raporu dosya içindedir.
4.Mahkemece takdiren basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.
Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/1208 Esas 2013/243 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 5237 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması; ayrıca hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca, “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanunun 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254 üncü maddesi uyarınca, aynı Kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak 5237 sayılı Kanunun 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulması gerekmektedir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli 2023/106 Esas 2023/220 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.