YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10377
KARAR NO : 2013/18317
KARAR TARİHİ : 04.07.2013
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
Hüküm : 2.569 TL maddi ve 1.400 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne, ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 12 AP 319 plakalı araçla ticari olarak yolcu taşımacılığı yaptığını, bu araca soruşturma kapsamında el konulması nedeniyle davacının ticari kazancından mahrum kaldığını belirtilerek, bu kazancının da tahsilini talep etmiş ise de, Genç İlçesi Mal Müdürlüğünün 02.12.2009 tarihli yazısında, davacının bu aracı için 04.01.2008 tarihinde mükellefiyet kaydını yaptırdığı ve davacının aracını ticari faliyetten çektiğini belirtilmesi nedeniyle bu mükellefiyet kaydının 22.04.2008 tarihinde kapatıldığı belirtilmiştir. Bu durum karşısında davacının tutuklandığı tarih olan 29.05.2008 tarihinde 12 AP 319 plakalı aracı ile ticari faaliyet yaptığına dair herhangi bir mükellefiyet kaydının bulunmadığı, davacının bu sebeple yasal olarak ticari kazanç elde edemeyeceği dolayısıyla ticari kazanç elde edildiği hususunun da ispatlanamadığı, ayrıca yasal olmayan bir kazancın da haksız tutuklanma nedeniyle talep edilemeyeceği gözetilerek, ticari kazanç kaybı iddiasının maddi tazminat hesabında dikkate alınmayacağı ve manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yasal faizin açıkca el koyma tarihinden itibaren talep edilmesine rağmen kabul edilen maddi tazminat miktarı için son işlem tarihi olan 19.09.2008 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince,isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “bu işlemlerden sonuncusu olan otopark bedelinin ödenme tarihi olan 19.09.2008” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “el koyma tarihi olan 29.05.2008 ” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.