YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/23082
KARAR NO : 2013/14405
KARAR TARİHİ : 13.05.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Hakaret eyleminin alenen gerçekleştirilmesi nedeniyle, koşulları bulunmasına karşın TCK’nın 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
a) Tehdit suçundan, temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin “TCK’nın 106/1. maddesi” yerine, “TCK’nın 106/2. maddesi” şeklinde yanlış gösterilmesi,
b) TCK’nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, doğrudan para cezasından ibaret ceza kararnamesi ile verilen hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması,
c) Sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık … müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye aykırı olarak,
a) Hükmün tehdit suçundan temel cezanın belirlendiği kısmındaki “TCK’nın 106/2” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “TCK’nın 106/1-1” ibaresinin eklenmesi,
b) Hükmün TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak alınan mahkeme ilamına ilişkin bölümün karardan çıkarılarak, yerine “mükerrir sanık hakkında 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/451 Esas, 2006/275 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 170/1-a. maddesi gereğince verilen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması” ibaresinin eklenmesi,
c) Hüküm fıkrasına “sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.