Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/6222 E. 2023/9422 K. 30.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6222
KARAR NO : 2023/9422
KARAR TARİHİ : 30.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2103 E., 2022/992 K.
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli iddianamesi ile infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 07.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi’nin, 31.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 297. maddesinin ikinci fıkrası (d) bendi uyarınca mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın aynı Kanun’un 297. maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, iftiraya uğradığına, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
1. Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunun tuvaletinde uyuşturucu olduğu tespit edilen madde ile yakalandığı ve bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Suçun konusunu oluşturan uyuşturucu maddenin bulundurulmasının ayrı bir suç oluşturması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ile 5237 sayılı Kanun’un 297. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçlarını oluşturacağı, aynı Kanun’un 44. maddesinin birinci fıkrası gereğince tek bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet verildiğinden en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Dosyada bulunan ceza infaz kurumu görevlileri tarafından tutulan tutanak, hastane raporları ile jandarma kriminal raporuna göre; sanığın ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde soktuğu ve bu maddeyi kullandığının sabit olması nedeniyle mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.