YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5477
KARAR NO : 2023/9489
KARAR TARİHİ : 04.12.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2073 E., 2022/114 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Banaz Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır
2. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; İstinaf Mahkemesinin kararını eksik inceleme ve kanaat ile verdiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanığın … Köyü 182 ada 33 parsel sayılı mera taşınmazın 13,22 m²’lik kısmına ağaçtan hayvan barınağı yaparak, 31,10 m²’lik kısmına ağaçtan üzeri sac ile kaplı çadır kurarak ve 110,15 m²’lik kısmını tel örgü ile çevirerek hayvan barınağı yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık …’in davaya konu … Köyü 182 ada 33 numaralı mera vasıflı taşınmaza bir kısmına hayvan barınağı yapmak, bir kısmına çadır yapmak, bir kısmına ise tel örgü çekerek hayvan barınağı yapmak sureti ile hakkı olmadan tecavüzde bulunduğunun dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporlarında tespit edildiği anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığa ait geçici nitelikteki ağaçtan üzeri saç ile kaplı çadırdan ibaret barınak ve tel örgüyle çevrilerek yapılan evcil büyükbaş ve küçükbaş hayvanların tutulduğu ağıldan ibaret yapıların niteliği ve boyutları itibariyle 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 20 nci maddesinde tanımlı binalara uygun yapılardan olduğu anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında 2-3 yıl önce suça konu meraya hayvanlarını koymak için tel örgü çekip su tankı koyduğunu ve çadır yaptığını beyan etmesi, soruşturma aşamasında meraya tecavüzün devam ettiğinin belirlenmesi karşısında sanığın hayvanlarını otlatmak ve hayvanlarını koymak amacıyla meranın bir kısmını tel örgü ile çevirip merayı işgal edip ortak kullanımı engellediği anlaşıldığından mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.