YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6792
KARAR NO : 2013/1571
KARAR TARİHİ : 21.01.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna, eksik inceleme yapıldığına, alt sınırdan ceza verilmesine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılanın yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaralandığı olay nedeniyle uygulamanın da bu yönde yapılarak temel cezada arttırım yapılmasına karşın hükmün gerekçe bölümünde katılanın yaralanmasının yaşamsal tehlike yaratmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtilerek gerekçe ile hükmün karıştırılması,
Kabule göre de;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağı ve taksirli suçta kastın ağırlığından söz edilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp belirlenen birim gün sayısının TCK’nın 52. maddesine göre adli para cezasıyla çarpılması suretiyle netice adli para cezasının tespiti gerekirken, adli para cezasına yönelik artırım ve indirimlerin her aşamada para birimi üzerinden yapılması,
3- Sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken CMK 232/6 maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,
4- TCK’nın 52/4. madde ve fıkrasının “adlî para cezasının ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebileceği” hükmü karşısında, bunlardan ancak birinin uygulanabileceği gözetilmeden, hem adli para cezasının ödenmesi için mehil verilmesine, hem de bu cezanın taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.