YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9645
KARAR NO : 2013/744
KARAR TARİHİ : 10.01.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-3-b, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
29.08.2008 tarihinde 16.10 sıralarında sanık …’ın sevk ve idaresindeki aracı ile orta refüjle bölünmüş tek yönlü 15 metre genişlikteki Eskişehir Yolu üzerinde Ankara’dan Eskişehir istikametine seyir halindeyken, gidiş istikametine göre yolun sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya …’e en sol şerit üzerinde çarpması sonucu mağdurun yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanık tali kusurlu ise de mağdurun hayati tehlike geçirip, dalağının alınmasına neden olacak şekilde yaralanmış olması ve TCK’nın 61/1-e maddesine göre meydana gelen zararın ağırlığı gözetildiğinde, mahkemenin temel ceza tayini sırasında alt sınırdan uzaklaşılmasındaki takdirinde isabetsizlik görülmemiş, mağdurun dalağının alınması nedeniyle sanık hakkında tayin edilen temel cezadan TCK’nın 89/3-b maddesi gereğince 1 kat arttırım yapılması yerine ½ oranında arttırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin, sanığın kusursuz ve cezanın fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. bendinin başına gelecek şekilde “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi” ibaresinin eklenmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.