YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/205
KARAR NO : 2023/9974
KARAR TARİHİ : 13.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/793 Esas, 2020/465 Karar
SUÇ : 6136 sayılı Kanun’a Aykırılık
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN:Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarih ve 2019/793 Esas, 2020/465 Karar sayılı kararı ile hükümlü … hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan, 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik hükümlünün istinaf başvurusunun, Mahkemesince 20.10.2020 tarihli ek kararla kanuni süresinde olmadığından reddine karar verildiği, bu red kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihli esastan reddi kararıyla kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.10.2021 tarihli ve 2021/18872 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.12.2021 tarihli ve KYB-2021/135029 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.12.2021 tarihli ve KYB-2021/135029 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 27/03/2019 tarihli ve 2018/4905 Esas, 2019/1917 Karar sayılı ilamında, “..Sanığın celp edilmesi, varsa diyecekleri sorulup, savunması alındıktan sonra değerlendirme yapılıp hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınmadan yokluğunda mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden..BOZULMASINA..” şeklindeki açıklamalar ile,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193. maddesinde yer alan, “(1) Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir. (2) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında,
Somut olayda, sanığın yapılan yargılama sonunda Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli kararıyla mahkumiyetine karar verilmiş ise de; mahkemece duruşma açılmasını müteakip, sanığın celp edilmesi, varsa diyecekleri sorulup, savunması alındıktan sonra değerlendirme yapılıp hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınmadan yokluğunda karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193 üncü maddesi “(1) Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir.
(2) (Ek: 25/5/2005 – 5353/28 md.) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.
2. Hükümlü hakkında, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan yapılan yargılamada kovuşturma aşamasında hükümlü …’ın duruşmalara celp edilmeden, diyecekleri sorulup savunması alınmadan yokluğunda mahkumiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2019/793 Esas, 2020/465 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.