YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11713
KARAR NO : 2023/7552
KARAR TARİHİ : 06.12.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda yüzüne karşı verilen mahkumiyet hükmünü süresinde temyiz etmeyen ve katılan vekilinin temyiz dilekçesine temyiz isteminin esastan reddi talebiyle cevap vermekle yetinen sanığın bu talebinin temyiz niteliğinde olmadığı anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli 2018/4 Esas 2019/197 Karar sayılı kararı ile;
sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli 2019/2278 Esas 2021/680 Karar sayılı kararı ile Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2019 tarihli 2018/4 Esas 2019/197 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında belirlenen suç vasfının hatalı olduğuna, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın olay günü akşam saatlerinde …’ın Yeri adlı birahaneden çıktığı sırada katılan ile karşılaştığı, katılanın kendisine “memoş” dediği, bunun üzerine tarafların sözlü tartışmaya giriştikleri, burada birbirlerine sinkaflı sözler söyleyerek hakarette bulundukları, daha sonra sanığın iş yerinin önündeki yolun karşısına geçtiği, el işareti yaparak katılanı yanına çağırdığı, katılan ile tanık …’in yolun karşısına geçtiği, bu sırada katılan ile sanığın birbirine yumruk vurarak kavga etmeye başladıkları, olay esnasında tanık …’in 28.07.2017 tarihli beyanından anlaşıldığı üzere, sanığın elinde bıçak olduğu, sanık ve katılanın ayrıldıktan sonra katılanın yolun karşısına geçtiği, sanığın ise motosikletine binerek olay yerinden uzaklaştığı yaralanan katılanın yere yığıldığı anlaşılmıştır.
2. … Şehir Hastanesinin 13.03.2017 tarihli 612 sayılı katılan … ile ilgili raporuyla göğüs ön duvarda sol meme ucu altında yaklaşık 3 cmlik kesici delici alet yaralanmasıyla gelen katılanın hayati tehlikesinin bulunduğu belirtilmiştir.
İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 21.12.2018 tarih ve 12010 karar nolu katılan … hakkında düzenlenen adli tıp raporunun sonuç bölümünde;”03/03/2017 tarihinde perikard
boşluğuna nafiz kesici delici alet yaralanmasının; Organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde herhangi bir anatomik eksiklik veya fonksiyonel bozukluk niteliğinde olmadığı oy birliği ile mütalaa olunduğu” bildirilmiştir.
3. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, … Şehir Hastanesinin 13.03.2017 tarihli 612 sayılı katılan … ile ilgili raporu, … Şehir Hastanesinin 29.05.2017 tarihli 802 sayılı katılan … ile ilgili raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 21/12/2018-12010 karar nolu katılan … hakkında düzenlenen adli tıp raporu, 08.03.2017 tarihli saat 14.00 zamanlı CD izleme tutanağı, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık ile katılanın uzaktan akraba oldukları, olay tarihinden önce aralarında herhangi bir husumet ya da anlaşmazlık bulunmadığı, sanığın olay günü akşam saat 20.00 sıralarında …’ın Yeri adlı birahaneden çıktığı sırada katılan ile karşılaştığı, katılanın sanığa, katılanın iddiasına göre “Memoş”; sanığın iddiasına göre ise “Amoş” şeklinde hitap etmesi nedeni ile taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın ve katılanın birbirlerine sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, daha sonra sanığın birahanenin önündeki yolun karşısına geçtiği, el işareti yaparak katılanı yanına çağırdığı, katılan ile tanık …’in yolun karşısına geçtiği, burada sanığın ve katılanın birbirine yumruk vurarak kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı katılana bir kez savurduğu, bıçağın katılanın perikard boşluğuna isabet ettiği, devamında sanığın motorsikletine binerek olay yerinden uzaklaştığı, olayda; katılanın kalp bölgesinden yaralanmış olması nedeniyle meydana gelen tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, sanık hakkında kasten yaralama suçundan temel cezanın hak ve nesafete uygun şekilde belirlenmesi yerine alt sınıra yakın uygulama yapılarak eksik ceza tayini isabetli görülmemiş olduğundan, davanın yeniden görülmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın katılana bıçakla bir kez vurduğu ve tanık …’in aşamalardaki beyanlarında da geçtiği üzere öldürme imkanı varken ve engel bir durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşıldığından eylemin kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen, haksız tahrik oluşturan ve sanık tarafından yanlış anlaşılan hitap şekli dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli 2019/2278 Esas 2021/680 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silifke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.12.2023 tarihinde karar verildi.