YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3912
KARAR NO : 2023/6500
KARAR TARİHİ : 25.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/728 E., 2016/42 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, bir sebep içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın katılana ait 803 parsel sayılı taşınmazı katılanın rızası olmaksızın çim ekmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hükümde, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait öncesinde kiralayarak kullandığı taşınmazı kiralamadığı yıllar boyunca da katılanın rızası olmaksızın çim ekmek sureti ile işgal ettiği, tanık R.Ş’nin 2010-2015 senesi arasında katılana ait yeri sanığın adamlarının gelip ektiklerini belirttiği, sanığın suça konu arazinin katılana ait olduğunu bilmeden ektiği yönünde tevil yollu ikrarda bulunduğu anlaşıldığından sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında tayin olunan 4 gün adli para cezasın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun’un) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilirken 80,00 TL yerine hesap hatası sonucu 200,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan 200,00 TL adli para cezasının 80,00 TL’ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.