YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4051
KARAR NO : 2023/15461
KARAR TARİHİ : 20.12.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/83 E. 2015/584 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlaline teşebbüs,
mala zarar verme, silahla basit yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama
Sanık hakkında silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık Hakkında Mala Zarar Verme ve Silahla Basit Yaralamaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede;
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla bu suçlar inceleme dışı bırakılmıştır.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivaslı Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1116 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, silahla basit yaralamaya teşebbüs suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3.e, 35, 53/1 maddeleri (…’e karşı), aynı Kanun’un 151/1, 116/4, 35, 53/1 maddeleri (…’a karşı), aynı Kanun’un 106/2.a, 43/2, 53/1, 54/1 maddeleri (…, … ve … …’a karşı) uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/83 Esas, 2015/584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a,43/2-1,62/1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, aynı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca suçta kullanılan av tüfeğinin müsaderesine; 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 35/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 üncü maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 35/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2020 tarihli ve 2016/93981 sayılı, hükmün onanması, görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Temyiz etme iradesine,
2. Vesaireye,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 43/2-1, 116/4, 35/2 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemi 21.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
A.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme ve Silahla Basit Yaralamaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede;
Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Silahla Tehdit, Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/83 Esas, 2015/584 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
20.12.2023 tarihinde karar verildi.