YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/16647
KARAR NO : 2024/128
KARAR TARİHİ : 09.01.2024

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Tehdit suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1, 43 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/352 Esas, 2020/23 sayılı kararının … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2020/1035 esas, 2020/1165 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair anılan Mahkemenin 11.12.2020 tarihli ve 2019/352 esas, 2020/23 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2020 tarihli ve 2020/1050 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı’nın 11.04.2023 gün ve 94660652-105-20-20451-2022-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.05.2023 gün ve 2023/41943 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 23/3. maddesinde yer alan
“Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren Hâkim Berna Eser’in, yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 318. maddesinde, yargılamanın yenilenmesi isteminin, hükmü veren mahkemeye sunulacağı, bu mahkemenin, istemin kabule değer olup olmadığına karar vereceği düzenlenmiş, aynı yasanın “Yargılamaya katılamayacak hakim” başlıklı 23. maddesinin 3. fıkrasında ise, yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkimin aynı işte görev alamayacağı hükme bağlanmıştır.

5271 sayılı Kanun’un 289.maddesinde de, hakimlik görevini yapmaktan kanun gereğince yasaklanmış hakimin hükme katılması, kesin hukuka aykırılık halleri arasında sayılmıştır.

Hükümlü hakkında … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/352 esas, 2020/23 karar sayılı mahkûmiyet hükmünde görev alan hakimin, yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine ilişkin aynı mahkemenin 11.12.2020 tarihli ve 2019/352 esas, 2020/23 ek kararını verdiği ve sonrasında ise hükümlünün bu karara yönelik itirazı sonrasında … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/12/2020 tarihli ve 2020/1050 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış olup; aynı hakimin, dava ile ilgili yargılama yaparak ulaştığı kanaati ilk hükümle dosyaya yansıttığı ve yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığı yönünden yapılan değerlendirmede, önceki kanaatinden etkilenebileceği dikkate alınarak, farklı bir hakim tarafından istem hakkında karar verilmesi gerekeceğinden, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2020 tarihli ve 2020/1050 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.