YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3947
KARAR NO : 2023/10516
KARAR TARİHİ : 25.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/245 E., 2023/359 K.
SUÇLAR : Suçluyu kayırma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/1875 Esas sayılı iddianamesi ile sanık …’in, görevi yaptırmamak için direnme ve suçluyu kayırma suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli, 2015/263 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile sanık …’ın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçluyu kayırma suçundan ise 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2021/1434 Esas, 2023/907 Karar sayılı kararı ile “Sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme ve 283 üncü maddesinde tanımlanan suçluyu kayırma suçlarını birlikte oluşturduğu 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin genel hüküm niteliğinde olduğu ve hem özel hüküm niteliğinde hem de 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren 283 üncü maddesinde düzenlenen suçluyu kayırma suçunu oluşturacağı” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2023 tarihli, 2023/245 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile sanığın, suçluyu kayırma suçundan, 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in Temyiz Sebepleri;
Atılı suçu işlediğine dair herhangi bir somut delil olmamasına rağmen, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, uyuşturucu madde ticareti yaptığı ihbarı üzerine yakalanan sanık …’nın, kolluk kuvvetine saldırmak suretiyle direndiği, ayrıca komşularından yardım istemesi üzerine sanık …’ın da içinde bulunduğu kalabalık bir grubun, taş ve sopalar ile polis arabasına ve kolluk kuvvetine saldırarak …’yı götürmelerine engel olmaya çalıştıkları iddialarına ilişkindir.
2. Sanık …’nın uyuşturucu sattığı yönündeki ihbar sonucu yakalanması üzerine, sanık …’ın da içinde bulunduğu kalabalık gurubun taş ve sopalarla polis memurlarına saldırarak …’yı polislerin elinden almaya çalıştıklarına ve bu sırada polis aracına da zarar verdiklerine dair olay tutanağı dosyada mevcuttur.
3. Polis memurları olan müştekiler …, …, … ve …’in olay sırasında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandıkları doktor raporları ile belirlenmiştir.
4. Polis aracının üzerinde yapılan incelemede, sağ ön çamurluk kısmında kaportada ezilme, boya deformasyonu ve sağ kapıda bulunan dikiz aynası alt kısmındaki sinyal lambasının kırık olduğu ve toplam zararın 835,00 TL olduğu tespit edilmiştir.
5. Sanık … savunmalarında, “Polislerin kendisini yakalayarak götürdüğünü, direnmenin söz konusu olmadığını”, sanık … ise “Olay yerinde dahi olmadığını” beyan ederek suçlamaları kabul etmemişlerdir.
6. Müştekiler beyanlarında “Sanık …’ın kendilerine saldıran grup içerisinde olduğunu, tutanak içeriğinin doğru olduğunu” belirtmişlerdir.

IV. GEREKÇE
Müştekilerin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve dosyadaki olgular itibari ile, uyuşturucu madde ticareti yaptığı ve üzerinde uyuşturucu bulundurduğu ihbarı üzerine kolluk görevlilerince Cennet Park içerisinde görülen sanık …’nın üzerinde bulunan 8 fişek halindeki esrar maddesini atarak kaçtığı, kovalamaca sonucu yakalanan sanığın bağırarak komşularından ve akrabalarından yardım istemesi üzerine sanık …’ın da bulunduğu 30-40 kişilik bir grubun toplanarak, …’yı kolluk görevlilerinin elinden almak amacıyla kolluk görevlilerine saldırdıkları, Dairemizin bozma ilamında da belirtildiği üzere sanığın bu eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme ve 283 üncü maddesinde tanımlanan suçluyu kayırma suçlarını birlikte oluşturduğu 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin genel hüküm niteliğinde olduğu ve hem özel hüküm niteliğinde hem de 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren 283 üncü maddesinde düzenlenen suçluyu kayırma suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ve suç vasfına dair kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Diğer Yönlerden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sair temyiz itirazları reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2023 tarihli ve 2023/245 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.