YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6258
KARAR NO : 2023/8856
KARAR TARİHİ : 26.12.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/374 E., 2023/46 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma
Mağdure ile kanuni temsilcisinin aşamalarda sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, mağdure vekilinin sanık hakkında verilen hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.
Sanık müdafiinin 10.03.2023 tarihli ve 13.03.2023 tarihli dilekçelerinin temyize cevap dilekçeleri olduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2013/195 Esas, 2014/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2013/195 Esas, 2014/304 Karar sayılı kararının sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.10.2022 tarihli ve 2021/3999 Esas, 2022/8537 Karar sayılı kararı ile hata hükümlerinin tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/374 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.04.2023 tarihli ve 9-2023/48448 sayılı ret ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle
Sanığın mağdurenin gerçek yaşını bildiğine sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanamayacağına, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık … ile mağdure …’nin facebook sosyal paylaşım sitesinde tanışarak duygusal arkadaşlık yaşadıkları, sanığın olay tarihinde mağdureyi evine götürerek burada dudaklarından ve boynundan öptüğü, mağdurenin bu duruma engel olmadığı, sanığın mağdurenin elbiselerini çıkarmadan mağdurenin cinsel organına sürtündüğü, daha sonra başka bir gün sanığın mağdureye çalışmış olduğu eczanede yalnız kaldıkları bir sırada depo kısmına götürerek mağdureyi öpmeye başladığı, mağdureyi dudaklarından öperek tişört ve pantolonunu çıkarttığı, iç çamaşırını çıkartmadan sürtündüğü eylemlerde, dosya kapsamında bulunan deliller; mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, sanığın aşamalarda alınan savunmaları, kanuni temsilcinin ifadeleri, tanıkların anlatımlarından ibarettir.
IV. GEREKÇE
1. Mağdure ile velayet hakkında sahip babasının kovuşturma aşamasında duruşmalarda sanıktan şikayetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini belirttiklerinin anlaşılması karşısında katılan sıfatı kazanamayan mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde; mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, tanık ifadeleri, mağdur hakkında aldırılan doktor raporları, tanık anlatımları, sanık savunması, Mahkemenin gözlemi ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
3. Tebliğnamede bozma isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (1) numaralı bendinde bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oybirliğiyle REDDİNE,
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/374 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.12.2023 tarihinde karar verildi.