YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4820
KARAR NO : 2023/7435
KARAR TARİHİ : 27.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/23756 Esas, 2022/882 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/615 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un

223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan … İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; suça konu eşyanın müsadere edilmesi gerektiğine ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Katılan … vekilinin temyiz nedenleri; zamanaşımı süresinin eksik incelemeye dayandığına ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A.Sanık … Hakkındaki Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;
Suç tarihi ve ele geçen eşyaların niteliğine göre, sanığın eylemi 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalmakta olup, belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresi öngörülmüştür.
Mahkemece, sanık hakkında zamanaşımını en son kesen sebep olan 25.04.2014 tarihli mahkumiyet kararından itibaren hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gerekçesi ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık … Hakkındaki Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;
1-Sanık hakkında hükmün esasını oluşturan kısa kararda bir hüküm verilmeden gerekçeli kararda sanık hakkında davanın düşürülmesine karar verilerek hükümde çelişki oluşturulması;

2-Dava konusu gümrük kaçağı eşya hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
IV. KARAR
A.Sanık … Hakkındaki Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/615 Karar sayılı kararında katılan … İdaresi vekilinin ve katılan … vekilinin temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan … İdaresi vekilinin ve katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık … Hakkındaki Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/615 Karar sayılı kararına yönelik katılan … İdaresi vekilinin ve katılan … vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.