YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7249
KARAR NO : 2023/7628
KARAR TARİHİ : 22.11.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/85 E., 2020/1602 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2019 tarihli ve 2019/446 Esas, 2019/488 Karar sayılı kararı ile sanıkların çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/85 Esas, 2020/1602 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.04.2022 tarihli ve 9-2021/12017 sayılı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde dava konusu ve olay ve dosya kapsamındaki bilgilere göre somutlaştırılan nedenlerden oluşan bir gerekçe bulunmaması nedeniyle vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanıklar haklarında verilen beraat kararlarının hukuka aykırı olduğuna, suçun vasfı ve mahiyeti ile mağdure yaşı göz önünde bulundurularak mağdurenin yaşamındaki etkisi dikkate alındığında üst sınırdan cezalandırma yoluna gidilmesi gerektiğinin anlaşıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi, “Yapılan yargılama, yukarıda yer verilen ve mahkememizce ayrı ayrı değerlendirilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Sanıklar … ve …’nın suç tarihlerinde ancak, farklı zamanlarda, teyzelerinin kızı ve korunmaya ihtiyacı olan 06.07.2005 doğumlu çocuk mağdur …’ya Antalya’ya geldiklerinde cinsel istismar teşkil eden dokunmalarının olduğundan bahisle “basit cinsel istismar” suçundan cezalandırılmaları istemi haklarında kamu davası açılmış ise de; olayın gerçekleşme tarihi ile çocuk mağdur …’nın olayının bildirim tarihleri arasında uzunca bir süre geçmesi, sanıkların müstehcen videolar izlettiklerini ileri sürmesine rağmen buna ilişkin olarak yapılan incelemede, bu yönde kayıt bulunmadığının belirlenmiş olması yine özellikle mağdurenin annesi konumundaki müştekinin kızının yeğenleri olan sanıklar ile birlikte yalnız bırakmadığını beyan etmiş olması yine bu beyanları destekler nitelikteki tanıkların beyan içerikleri yine olayın bütünüyle birlikte değerlendirilmesinde mağdur çocuğun anlatımlarındaki tutarsızlık ve bütünlükten yoksun olması yanında, anlatımlarının soyutta kalması karşısında, sanıklar … ve …’nın ayrı ayrı üzerlerine atılı “basit cinsel istismar” suçundan cezalandırılmalarını gerektirecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, yapılan yargılama toplanan kanıtlar dosyadaki tüm tutanak kayıt ve belgeler ile olay yeri basit krokisi, doktor raporu, çocuk mağdur ve tanıkların anlatımları ile sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar … ve …’nın sübut bulmayan çocuk mağdur …’ya karşı “basit cinsel istismarda bulunmak” suçundan beraatlerine karar vermek gerekmiştir.” şeklindeki gerekçesiyle sanıkların ayrı ayrı beraatine karar vermiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde dosyaya özgü somut gerekçeler belirtilmesi karşısında, Tebliğname’de temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/85 Esas, 2020/1602 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.11.2023 tarihinde karar verildi.