YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4451
KARAR NO : 2023/8462
KARAR TARİHİ : 14.12.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/76 E., 2015/414 K.
SUÇLAR : Cinsel taciz, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2015/76 Esas, 2015/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.05.2019 tarihli ve 14-2015/380182 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Sanık hakkında cinsel taciz ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, Mahkemece sanığın üzerine atılı suçun katılanın soruşturma aşamasındaki beyanından ibaret olması ve olayı doğrulayan tarafsız bir tanığın bulunmaması gerekçe olarak gösterilmiş ise de; katılanın sanık hakkında iftira atmasını gerektiren bir husumet veya neden bulunmadığına, ayrıca UYAP kayıtlarının tetkikinde sanık hakkında Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesince sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan da mahkumiyet kararı verildiğine, bu nedenle sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine dair kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Mahkeme gerekçesi ve dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçlardan beraatine karar verildiği anlaşılmış, hüküm kısmında sanığın tehdit suçundan beraatine şeklindeki kısmın sehven yazıldığı belirlenmiş ve belirtilen bu yazım mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01.04.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
4. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenlerle Tebliğname’deki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2015/76 Esas, 2015/414 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.12.2023 tarihinde karar verildi.