YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19603
KARAR NO : 2023/7452
KARAR TARİHİ : 27.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/587 E., 2020/276 K.
SUÇ : 7201 sayılı Tebligat Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; söz konusu kararın gerekçesi yönünden bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı anlaşılan sanığın eylemi nedeni ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenlemeler uyarınca; suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gerekçesi ile düşme kararı verilmiş ise de, avukat olduğu anlaşılan sanık hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 58 inci ve 59 uncu maddeleri uyarınca verilen soruşturma ve kovuşturma izinleri aşamalarındaki durma süreleri eklendiğinde, hüküm tarihinde olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmemiş olmasına rağmen, sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2.Soruşturma izni talep tarihi ile soruşturma izninin verildiği tarih ve kovuşturma izni talep tarihi ile kovuşturma izni verildiği tarihler arasında zamanaşımını durduğu kabul edilerek yapılan incelemede; suç tarihine göre temyiz inceleme gününde 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19.10.2020 tarihli ve 2018/587 Esas, 2020/276 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.