Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/5469 E. 2023/10554 K. 25.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5469
KARAR NO : 2023/10554
KARAR TARİHİ : 25.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/112 E., 2016/166 K.
SUÇLAR :Nitelikli hırsızlık, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma
HÜKÜMLER :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Körfez Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 174/1. maddesi uyarınca, hırsızlık suçundan aynı Kanun’un 142/2-(h) maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli kararı ile;
a.Sanık … hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 174/1. maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hırsızlık suçundan aynı Kanun’un 142/1-(a), 143, 58 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
b.Sanıklar …, …, … hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 174/1, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hırsızlık suçundan aynı Kanun’un 142/1-(a), 143 maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, yeterli delil elde edilmediği gibi sair nedenlere ilişkindir.
Sanık … müdafinin temyiz isteği; sanığın kendisinin teslim olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırma ile karar verildiği gibi sebeplere ilişkindir.
Sanık … müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığını ve zararın olmadığı gibi sebeplere ilişkindir.
Sanık … müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesinin uygulanması gerektiğine, zararın olmadığı gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, ihbar üzerine olay yerine giden ekiplerin 41 ** 75 plakalı aracın bölgede seyir halinde olduğunun tespit edildiği, aracın polis ekibini görünce kaçmaya çalıştığı ve bir müddet sonra araçtan inen sanıklar …’ın yakalandığı, diğer sanıklar … ve …’nın da teslim oldukları, sanık …’in ise kaçtığı olayda araç içerisinde toplam 70 metre uzunluğunda demiryoluna ait topraklama hattında kullanılan bakır kablo ve bir adet askeri mühimmat bulunduğu bu suretle sanıkların atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.
2.Sanık … tarafından … Rent a Car adlı firmadan 41 ** 75 sayılı aracın kiralandığının ve GPRS kayıtlarına göre de aracın olay anında suç mahallinde bulunduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.
3.Ele geçirilen bomba mühimmatının Kocaeli Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği’nce patlatılmak suretiyle imha edildiği, İstanbu Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 24.02.2015 tarihli raporuna göre bu mühimmatın 6136 sayılı Kanun’un ek 5. maddesi kapsamına girmediği belirlenmiştir.
4. Sanık …’in çalınan malzemenin bulunduğu aracın muhtelif bölgelerinde parmak izi olduğunun Kocaeli Biyometrik Veri İşlemleri Büro Amirliği’nin 03.02.2015 tarihli raporuyla sabittir.

IV. GEREKÇE
Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 174/1. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmolunması gerektiği gözetilmeden sadece hapis cezası uygulama yapılması ve sanıklar hakkında suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunun 62. maddesiyle değişik 142/1-a maddesi uyarınca hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeksizin eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların birlikte suç işleme kararı ile aynı kast ve eylem birliği içerisinde suç tarihinde gece vakti sayılan saat 03:00 sularında sanık …’ın kiralamış olduğu araç ile katılan kurumun yetkilisi bulunduğu yüksek hızlı tren trafo şantiye alanında makaraya sarılı halde bulunan kabloları alarak araca yükledikleri yapılan ihbar sonucu sanıkların bulunduğu aracın kolluk görevlileri tarafından yakalandığı ve araçta patlayıcı maddenin de ele geçirildiği olayda sanıkların savunmaları, bomba imha tutanağı, ele geçirilen suça konu eşyalar aracın GPRS kayıtları ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu ve sanıkların mahkumiyetine yeterli delil elde edildiği anlaşılmıştır.
Suça konu kabloların kolluk aracılığıyla kuruma tesliminin sağlandığı anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesi gereği etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı olmadığı anlaşılmıştır.
Hırsızlık suçunun tamamlanmış olup olay mahallinden ayrıldıktan sonra kolluk tarafından ihbara konu aracın yakalandığı anlaşılmakla teşebbüs hükümleri uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiş sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.