YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3871
KARAR NO : 2023/10497
KARAR TARİHİ : 25.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/125 E., 2023/576 K.
SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bulanık Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Mahkemenin, 10.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza dairesinin 18.10.2022 tarihli kararı ile “sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması,” nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, Mahkemece seri muhakeme usulünün uygulanması için durma kararı verilmiş ve dosyanın seri muhakeme bürosuna gönderilmesine karar verilmiştir. Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine Bulanık Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında aynı eylem nedeni ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

5. Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, dava konusu yerin babasından kaldığına, dava konusu arsa üzerindeki yapıları kendisinin yapmadığına, 2013 yılında sattığına, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın … Köy Tüzel Kişiliğine ait 9 parsel sayılı arsa vasfıyla tapuda kayıtlı taşınmaza ev yapmak sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A.Tebliğnameye Yönelik;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesi yedinci fıkrası gereğine sanık hakkında mükerrer açılan kamu davasının reddine karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B.Sanığın Temyiz İsteğine Yönelik;
Sanık hakkında kurulan hükümde, bozma sonrası seri muhakeme usulünün uygulanması için amacıyla durma kararı verildiği ve dosyanın Bulanık Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği, sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine Bulanık Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 08.02.2023 tarihli iddianame ile aynı eylem nedeni ile dava açıldığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi yedinci fıkrası gereğine sanık hakkında mükerrer açılan kamu davasının reddine karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde bendinde açıklanan nedenlerle Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası ve 326 ncı maddesi son fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.