YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2211
KARAR NO : 2017/6509
KARAR TARİHİ : 20.09.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü, gece vakti 149 promil alkollü halde sanığın, sevk ve idaresindeki kamyoneti ile, meskun mahalde seyir halindeyken, ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine kırmızı fasılalı ışık yandığı halde, kavşakta geçiş önceliğine uymayarak geçiş yaptığı esnada, katılanların içinde bulunduğu araca çarpması sonucu, katılanların yaralandığı olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, ancak mahkemece, sanık hakkında, alkollü araç kullanmak ve kırmızı ışık ihlali yapmak suretiyle kazayı gerçekleştirmesi nedeniyle TCK’ nın 22/3 maddesi gereğince temel cezadan 1/2 oranında arttırım yapılmış ise de, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, sanığın, fasılalı kırmızı ışıkta geçerek, geçiş önceliğine uymaması nedeniyle asli kusurlu olduğu, bu kural ihlalinin sanığın taksirli hareketi olduğu ve fasılalı kırmızı ışıkta kontrolsüz bir şekilde seyre devam etmenin bilinçli taksir halleri arasında sayılamayacağı, dosya kapsamından da, sanığın bilinçli taksir hallerinden sadece alkollü halde araç kullanma eylemini gerçekleştirerek yukarıda izah edilen şekilde kazanın meydana gelmesine neden olduğu anlaşılmakla, birden fazla bilinçli taksir halinin bulunmadığı olayda sanık hakkında TCK’nın 22/3 maddesi gereğince cezadan ½ oranında arttırım yapılarak, fazla ceza tayinine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.