YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/5129
KARAR NO : 2014/9426
KARAR TARİHİ : 21.05.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2013 gün ve 2012/233-2013/52 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.12.2013 gün ve 2013/9042 – 2013/22971 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, Bağ-Kur sigortalısı olan müvekkilinin prim borçlarının 5510 sayılı Yasa ile yapılandırıldığını, düzenlemeye göre tüm prim borçlarının peşin ödenmesi halinde takip eden iki ay içinde müvekkilinin emekli olup gelir alma hakkının doğduğunu, yapılandırma için ödemenin son günü olan 29.09.2008 tarihinde tüm bilgi ve belgelerin davalı bankaya sunulduğunu, aynı gün saat 10.00’da evrakların tamamlanmasına rağmen müvekkilinin kredilendirilme işlemlerinin “memur bulunmadığı” gerekçesiyle yapılmadığını, kredinin alınamadığını, bu sebeple yapılandırmadan, dolayısıyla 10.924,62 TL prim indiriminin kaçırıldığını, 01.11.2008 tarihinden itibaren emekli olup maaş almaya başlayacağından emekli maaşı gelirinden mahrum kaldığını, devam eden aylar için prim borcu ödeme yükünden kurtulamadığını ileri sürerek şimdilik 17.424,62 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.