YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1817
KARAR NO : 2017/5196
KARAR TARİHİ : 10.10.2017

MAHKEMESİ : … … 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … … 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2015 tarih ve 2010/244-2015/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili, “ ERGO ERGONMİK YATAKLARI” markasının müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkilinin 1992 tarihinden itibaren yatak ve mobilya üretimi yaptığını, davalı şirketin aynı alanda faaliyet gösterdiğini, davalının “DRERGOBED ŞEKİL” markasının tescilli için 2009 yılında yaptığı başvuruya müvekkilinin markaların benzer olduğu gerekçesiyle itiraz ettiğini ve itiraz üzerine benzerliğin tespiti ve davalının tescil talebinin reddi ile davalı şirketin yatak şilteleri, yastıklar, tıbbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar, uyku tulumları ve deniz yataklarının reddedilen mal ve hizmetler olarak tespit edildiğini, müvekkili adına tescilli markanın davalı şirket tarafından üretilen ürünlerde, internet ortamında, ilan ve reklamlarda, tabela, faturalarda kullanıldığının tespit edildiğini, davalıya ihtarname gönderilmesine rağmen kullanıma devam ettiğini, davalının eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, 10.000,00 TL maddi, 400.00,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 200.000,00 TL’ne yükseltmiş, karşı davanın ise, reddini istemiştir.
Asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili, müvekkilinin marka kullanımının tescile dayalı olduğundan haksız bir kullanım olmadığını, zira, yapılan başvurunun kısmen reddedildiğini, müvekkilinin Almanya’da bulunan bir firma ile lisans sözleşmesi imzaladığını, lisans konusunun “ERGOCHECK” olduğunu, bu nedenle dava konusu markanın tercih edildiğini, müvekkilinin kişiye özel üretimde bulunduğunu, markalar arasında bir benzerlik bulunmadığını savunarak, asıl davanın reddini, karşı davada ise, “ERGO” ibaresinin ergonomik kelimesinin kısaltılmış şekli olup, KHK’nın 7/1-c m. anlamında tasviri işaretlerden olduğunu, bu nedenle tescil edilemeyeceğini ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, karşı davada hükümsüzlüğü talep edilen markanın 22/07/1992 tarihinde tescil ettirildiği ve 09/06/2002 tarihinde yenilendiği, davalının anılan ibareyi sektörde nizasız, fasılasız ve esas unsur olarak kullandığı, dolayısıyla kullanımla artık ayırt edici hale geldiğinden hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, taraf markalarının esas unsurlarının “ERGO” ve “ERGOBED” ibareleri olduğu ve markalar arasında benzerlik bulunduğu, davalının 2009/18407 no’lu markasının 20. emtia sınıfında “yatak şilteleri, yastıklar, tıbbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar, uyku tulumları ve deniz yatakları” emtiaları açısından tescilinin reddedildiği, bu durumun aynı zamanda davalının tıbbi yataklar alanında markasını kullanabileceği anlamına da geldiği, “Ergo ” ibaresi zayıf marka olsa dahi, iki markanın benzer olması, tüketici nezdinde her iki şirket arasında bağlantı olduğu düşüncesinden hareketle markalar arasında bağlantı kurulma ihtimali mevcut olduğu için davalı kullanımının, davacı markasına tecavüz oluşturduğu, davacının maddi ve manevi tazminat talebine hak kazandığı, bilirkişi heyetince emsal lisans bedelinin 482.727,96 TL olarak hesaplandığı, ıslah dilekçesindeki miktar da göz önünde bulundurularak KHK ve BK hükümleri uyarınca takdiren 150.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği gerekçesiyle, karşı davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile, markaya tecavüzün tespiti, markanın davalı tarafça üretilen ve satılan ürünlerde, internet ortamında, tüm basılı, görsel ilam ve reklamlarda, tabela, fatura, kağıt, antent ve zarflarda kullanılmasının önlenmesine, 150.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin karşı davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2- Asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin, asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, davacı tarafça markaya tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemi ile açılan asıl davada, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, davalı tarafça asıl dava açılmadan önce 16/08/2010 tarihinde yapılan, 2010/53181 no’lu, “DR. ERGOBED + Şekil” ibareli marka başvurusu ve işbu markanın tescili nedeniyle açılan hükümsüzlük davası sonucunun da eldeki davaya etkisinin değerlendirilmesi gerekirken anılan husus nazara alınmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin karşı davaya yönelik yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile karşı davada verilen hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile asıl davada verilen kararın, asıl davada davalı-karşı davada davacı yararına BOZULMASINA, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin karşı davaya yönelik aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı/karşı davacıdan alınmasına, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.