Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2016/5017 E. 2017/11486 K. 26.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5017
KARAR NO : 2017/11486
KARAR TARİHİ : 26.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların, ray yenileme çalışması nedeniyle çıkartılmış olan ve sonradan toplanmak üzere yeni rayların yanına araziye bırakılan 18880 kg ağırlığındaki hurda ray ve bu raylara ait demir parçalarını aldıkları somut olayda mağdur kuruma müzekkere yazılarak suça konu hurda rayların başka bir şekilde kullanılıp kullanılmayacağı hususu sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 141/1 veya 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanıkların suça konu 1880 kg ağırlığındaki hurda ray ve bu raylara ait demir parçaları ile birlikte yakalandıklarında emniyet görevlilerine aldıkları yeri söyleyerek olaydan haberi olmayan ve henüz başvurusu bulunmayan mağdur kuruma suça konu hurda rayların iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.