Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2017/1849 E. 2017/7743 K. 23.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1849
KARAR NO : 2017/7743
KARAR TARİHİ : 23.10.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs
Hüküm : Beraat

Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kurulan 26.05.2010 tarihli beraat hükmünün katılan vekili tarafından verilen 27.05.2010 tarihli süre tutum ve 05.08.2010 tarihli gerekçeli temyiz dilekçeleri ile birlikte süresinde temyiz edilmesi üzerine Yargıtay’a gönderilen ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.09.2012 tarihinde iade edilen dosya ile ilgili olarak duruşma yapılmaksızın 6352 sayılı Kanun’un TCK’nın 288. maddesinde değişiklik getiren hükümlerinin uygulanmamasına dair 22.01.2013 tarihli ek kararın verilip, dosyanın resen Yargıtay’a gönderilmesinin ardından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2013 tarihli yazısı gereğince 22.01.2013 tarihli ek kararın kanun yollarına başvuru hakkı bulunanlara tebliğ edilmesinden sonra, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.10.2015 tarihli, 2015/1701 esas, 2015/3373 karar sayılı ilamı ile 22.01.2013 tarihli ek kararın taraflara tebliğine rağmen karara karşı temyiz yasa yoluna başvurunun olmaması nedeniyle temyiz isteği bulunmayan dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verildiği ve anılan ilamın 04.01.2016 tarihinde katılan vekiline tebliğ edilmesini müteakip katılan vekili tarafından 24.02.2016 tarihinde havale edilen “Mahkemenizin yukarıda numarası yazılı dosyasında usulüne uygun ve süresinde 05.08.2010 tarihli temyiz dilekçemize karşılık temyiz yasa yoluna başvuru bulunmadığına ilişkin her ne kadar Yargıtayca karar verilmiş ise de, dosyanın temyiz incelememiz yönünden Yargıtay’a yeniden gönderilmesine karar verilmesi saygı ile arz ve talep olunur.” biçimindeki dilekçe ile birlikte temyiz incelemesi için dosyanın tekrar Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmakta ise de,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 27.06.2006 tarihli, 2006/3-172 esas, 2006/168 sayılı kararında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesini gerekli kılan ve temyiz davası aşamasında yürürlüğe giren yasal düzenlemede Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iade yetkisinin tanınması durumunda iadenin bozma etkisini doğuracağının belirtildiği,
26.05.2010 tarihinde verilip katılan vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine gönderilen ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.09.2012 tarihinde iade edilen dosya ile ilgili olarak mahkemenin duruşma günü belirleyip hazır bulunması gereken kişileri de çağırmak suretiyle yargılamayı sürdürerek yeni bir hüküm kurması ve kararı kanun yollarına başvuru hakkı bulunanlara tefhim veya tebliğ ettikten sonra hükmün temyiz edilmesi halinde göndermesi gerekirken yeni bir hüküm kurulmaksızın dosyanın tekrar gönderilmesi nedeniyle temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığından temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, mahkemece açıklanan ilkeler doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.