YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2111
KARAR NO : 2017/6704
KARAR TARİHİ : 26.09.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde gerekli hız ve görüş şartlarına uymadan, meskun mahal içinde ve tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza neticesinde katılanın vücudunda ağır kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; katılan … … polis karakolunda alınan 25/09/2007 tarihli beyanında sanık ile uzlaşmak istemediğini belirttiği, 18/06/2008 tarihi duruşmada sanık ve katılan vekilince uzlaşmaya ilişkin görüşme yapılması iradesinin ortaya konulmasını takiben mahkemece katılan vekiline uzlaşma hususunda beyanda bulunmak üzere süre verildiği, takip eden duruşmalarda ise taraflarca bu hususta bir talebin mahkemeye iletilmediği, sanık tarafından sunulan temyiz dilekçesinde de katılanın uzlaşma teklifinin kabul görmediğinin açıkça belirtildiği anlaşılmakla, atılı suçun uzlaştırma hükümleri kapsamından kaldığı gerekçesiyle tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 53/1-3. maddeleri gereğince hükmedilen hak yoksunluğuna ilişkin 3. paragrafın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.