YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1493
KARAR NO : 2017/4272
KARAR TARİHİ : 12.09.2017
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/09/2015 tarih ve 2014/188-2015/735 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer’i müdahiller vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242,00 TL’nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun’un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin Yurt Ticaret ve Kredi Bankası’na tasarruf amacıyla para yatırmak istediğini, banka çalışanlarının kasıtlı ve yanlış yönlendirmeleri sonucunda parasının off-shore’a yatırıldığını, adı geçen bankaya yatırdığı parayı tahsil edemediğini ileri sürerek zararının giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; söz konusu zarardan müvekkilinin sorumlu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Fer’i müdahil vekilleri; söz konusu zarardan müvekkillerinin sorumlu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı ve fer’i müdahiller vekilleri temyiz etmiştir.
1- Fer’i müdahil … vekilinin 23.12.2015 tarihli temyize cevap ve temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından fer’i müdahil … vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Ancak, davacı taraf 7.200,00 TL’nin yatırıldığı tarihten itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini istemiş olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, 04.12.1984 tarih ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/3. maddesinde, arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin, TCMB’nin kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı olduğu belirtilmiş iken, 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa’da yapılan değişiklik ile, 01.01.2000 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı, TCMB’nin kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı faiz oranı olarak değiştirildiğinden 01.01.2000 tarihine kadar olan davacı alacağına reeskont oranında temerrüt faizi, bu tarihten sonra da avans işlemlerine uygulanan faiz oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş olup kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekiyor ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, fer’i müdahil … vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme hükmünün 1. bendinde yer alan “29.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile” ibaresinin çıkartılarak yerine “29.11.1999 tarihinden 01.01.2000 tarihine kadar işleyecek olan reeskont faizi ile 01.01.2000 tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek olan avans faizi ile” ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle davalı …. ve feri müdahil TMSF yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.