YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2009
KARAR NO : 2017/4530
KARAR TARİHİ : 19.09.2017

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada … 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/11/2015 tarih ve 2014/1088-2015/1552 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı; şirketin faaliyet gösterdiği işletmesinde yangın çıktığını, yangın nedeniyle işletmenin büyük zarar gördüğünü, işletmede bulunan 2009- 2010- 2011- 2012- 2013- 2014/Ocak dönemlerine ait tüm ticari defterlerin, faturaların, vergiye esas belgelerin ve yine bu dönemlerle ilgili SGK bordrolarının, ücret pusulalarının, puantaj kayıtları, iş sağlığı, iş güvenliği ile ilgili evrakların ve sair belgelerin zayi olduğunu beyanla TTK hükümleri uyarınca belirtilen tüm belgeler için zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafın basiretli bir tacir gibi davranarak yangın akabinde mahkemeden tespit isteyip, yanan veya hasar gören belge ve defterlerin tespit ettirilmesi gerekirken böyle bir tespit yaptırmadığı, zayi olduğunun tespiti istenen ticari defter ve kayıtların, şirket merkezinde bulunan bir konteynerde muhafaza edildiği, burada meydana gelen yangın nedeniyle defter ve kayıtların zayi olduğunun ileri sürüldüğü, fakat tacirler tarafından yasa gereğince saklamakla yükümlü oldukları ticari defter ve kayıtların atölye ve depo gibi yerlerde muhafaza edilmesinin olağan sayılamayacağı, defter ve kayıtların şirketler yönünden önemi gözetildiğinde elden çıkacak ölçüde zarar görmemeleri için defter ve belgelerin konteyner gibi korunaksız yerlerde muhafaza edilmemeleri gerekeceği, buna aykırı durumun ise ağır koruma kusuru oluşturacağı, kusura dayanarak hak talep edilmesinin ise mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı yetkilisi temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı yetkilisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı yetkilisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.