YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/3815
KARAR NO : 2017/11153
KARAR TARİHİ : 20.09.2017

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan tahliye istekli takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı asil tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının, maliki olduğu taşınmazda 17.12.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile halen kiracısı olduğunu, davalının takriben 6 yıldır taşınmazda oturmakta olduğunu, her yıl TEFE-TÜFE endeksine göre arttırması gereken kira bedellerini attırmayarak keyfi davranışlar sergilediğini, her yıl için kira artışından kaynaklı alacağının ödenmesi gerektiğini, yapılan itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın kaldırılması, takibin devamı ve davalının temerrüt nedeniyle tahliyesi talebiyle İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde bulunmuştur. Davalı vekili, vekil edeninin her kira yılında zamlı olarak kira bedelini ödediğini belirterek davanın reddini savunmuş, Mahkemece kira farkının miktarı hususunda taraflar arasında anlaşma olmadığı, anlaşma olmaması halinde kiralayanın kira farkı alacağının tespitini mahkemeden istemesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen takibe ve davaya dayanak yapılan 17.12.2009 başlangıç tarihli, bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu yazılı sözleşmenin özel hükümlerinin 14. maddesinde kararlaştırılan “Kira kontratosu yenilendiği takdirde bir sonraki kira döneminde kira bedeli İstanbul Ticaret Odasının belirlemiş olduğu toptan eşya fiyatları endekslerinin azami sınırına göre zam yapılır.” koşulu geçerli olup, tarafları bağlar. Sözleşmenin bu hükmü gereğince davalı kiracının kira parasını her yenilenen kira yılında sözleşmedeki artış oranına uygun şekilde artırarak ödemesi gerekir.
6098 sayılı T….nun kira bedelinin belirlenmesi başlıklı 344. maddesinde; “Tarafların yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmaları, bir önceki kira yılında üretici fiyat endeksindeki (ÜFE) artış oranını geçmemek koşuluyla geçerlidir. Bu kural bir yıldan daha uzun süreli kira sözleşmelerinde de uygulanır.” hükmünü
-//-

içerir. Mahkemece anılan bu hükümde dikkate alınarak 17.12.2012 tarihine kadar sözleşmedeki kira artış oranına göre, 17.12.2012 tarihinden sonra ise ÜFE artış oranını geçmemek üzere sözleşmedeki artış hükmü doğrultusunda takip konusu aylara ait kira miktarının hesaplattırılarak kira alacağının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,
istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.