YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1617
KARAR NO : 2017/7900
KARAR TARİHİ : 24.10.2017

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma, Kasten Yaralama
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK’nın 86/2, 86/3-e, 35/1, 62/1, 52/2-4 ve 179/3-2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarından sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu’nun 179/2-3, 62/1, 53. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile ve 86/2, 86/3-e, 35/1, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca iki kez 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Mudanya (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.12.2013 tarihli ve 2013/197 esas, 2013/111 sayılı kararının 14.01.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 23.04.2014 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 24.03.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.07.2015 tarihli ve 2015/320 esas, 2015/751 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
A) Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerle ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL’ye kadar (2000 TL Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ile 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 15/07/2015 tarihinde güvenlik tedbiri uygulanmadan verilen 2.240 TL’den ibaret mahkumiyet hükümlerine karşı, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
B) Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümle ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin, TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilebilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.