YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15018
KARAR NO : 2017/7841
KARAR TARİHİ : 24.10.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Her iki sanık hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/1-b, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 52/2, 53/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar, katılan vekili ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıkların, yokluklarında verilip, 06/07/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 14/07/2015 tarihinde temyiz ettikleri, ayrıca, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/11/2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere, Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet savcılarının, yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemelerinin hükümlerine karşı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil, tefhimle başlayacağı, 09/06/2015 tarihinde verilen hükme karşı 13/07/2015 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, sanıklar ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak ayrı ayrı REDDİNE,
2- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve anılan maddenin (3) numaralı fıkrasının, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, suçta kullanılan araçlar ile iki adet tarım aletinin müsadere edilmesi gerekirken iadesine karar verildiğine, erteleme kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a- Sanıklar hakkında tesis edilen mahkumiyet hükümlerinde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Katılan kurum lehine vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması yerine, müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (A) ve (B) bentlerinin (1) numaralı alt bentlerinde yer alan “65/1-b” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “65/1” ibaresinin eklenmesi; (C) bendinin (3) numaralı alt bendinde yer alan “müteselsilen” ibaresinin “eşit olarak” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.