Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2016/4157 E. 2017/10359 K. 10.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4157
KARAR NO : 2017/10359
KARAR TARİHİ : 10.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihinin 05.01.2012 yerine 04.01.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, TCK.nın 51/7. maddesi gereğince, mahallinde sanığın sabıkasında yer alan erteli ilamın aynen infazı hususunun değerlendirilmesi için mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüş, katılanın 27/06/2013 tarihli ifadesinde aşağıda başka birinin beklediğini beyan etmesi karşısında, TCK.nın 119/1-c maddesinin tatbik edilmemesi ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas birden fazla ilam olup en ağır cezayı içeren ilam yerine daha hafif cezayı içeren ilam tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından, tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla suçtan verilen cezaları içermesi nedeniyle; ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi ise infaz aşamasında belirlenerek gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden “b”
bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.