YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4121
KARAR NO : 2017/6524
KARAR TARİHİ : 23.11.2017

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2015 tarih ve 2014/514-2015/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “…” ibaresinin marka olarak tescili için davalı TPE’ye başvuruda bulunduğunu, davalının başvuruyu 2001/26163, 2001/26165 sayılı “…+şekil”, “…+şekil” ibareli markalara benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi uyarınca başvuru kapsamını kısmen reddettiğini, oysa redde mesnet gösterilen markalar ile müvekkili başvurusunun benzer olmadığını, ileri sürerek anılan YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların KHK’nın 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı başvurusu “…” ibaresinden oluştuğu, 35/36/37/41/43. sınıftaki mal ve hizmetler için tescil talep edildiği, 556 sayılı KHK 7/1-b hükmüyle başvuru kapsamında yer alan 36/06, 37/01, 43/01,02 sınıf ve alt gruplardaki hizmetlerin çıkarıldığı, redde mesnet markaların “…+şekil”, “…+şekil” ibaresinden oluştuğu, “…” ya da “…” ibarelerinin depodan satış mağazaları yönünden doğrudan tanımlayıcı, diğer mal ve hizmetler yönünden ise de zayıf marka niteliği nedeniyle yeterli farklılaşmanın bulunması ile kullanımın mümkün olduğu, davacı başvurusundaki Outlet/Mall ilavesini redde dayanak markalarda ise “şekil” unsurlarının bulunduğu, bu nedenle başvuru ile redde mesnet markalara yeterli farklılaşmanın sağlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.