Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2013/2763 E. 2013/5764 K. 01.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/2763
KARAR NO : 2013/5764
KARAR TARİHİ : 01.04.2013

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, Dairemizin sayılı ilamı ile onanmasına ve bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, takibe konu aylara ilişkin kira paralarının dava ve takipten önce ve sonra ödendiği gerekçesiyle takibe konu aylara yönelik hüküm kurulmasına yer olmadığına, işlemiş faize ilişkin talebin 9,00 TL kısım üzerinden devamına, asıl alacak olan 3.320.-TL nin %40 oranında inkar tazminatına hükmedilmesine, tazminatın davacının talebi ile bağlı kalınarak 1.090.-TL olarak ödenmesine ve tahliyeye karar verilmiştir. Karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine, dairemizce kararın tahliyeye ilişkin kısmının onanmasına, alacağa ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiştir.
1-Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.na 6217 Sayılı Kanun’la eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan davalı vekilinin tahliyeye ilişkin karar düzeltme istemi yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin alacağa yönelik karar düzeltme istemine gelince;
Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76’ncı, faize ilişkin 88’nci, temerrüt faizine ilişkin 120’nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138’nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun’da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354’ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.
Olayımıza gelince; Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 3. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de, dosya kapsamından kiracının Türk Ticaret Kanunu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda, mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda, hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmadır.
SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre HUMK.nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan davacının tahliye ile ilgili karar düzeltme isteminin REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.09.2012 gün ve 2012/12860-11607 sayılı kararının gerekçesinin değiştirilerek yukarıda açıklanan gerekçeyle hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınmasına, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.