Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2016/5472 E. 2018/1097 K. 12.02.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5472
KARAR NO : 2018/1097
KARAR TARİHİ : 12.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte belge düzenleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-…Tekstil İnş. Malz. Mob. Trz. Tem. Med. San ve Tic. Ltd. Şti yetkilileri olan sanıkların “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri” iddiası ile açılan kamu davasında; sanıklardan …’nun, şirketin gerçekte diğer sanık … ve eşine ait olduğunu, kendisine para vererek şirket yetkilisi yaptıklarını, ancak vekaletname ile tüm işlerin onlar tarafından yürütüldüğünü, faturalarla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, savunduğu; sanıklardan …’ın ise savunmasında, hisse devrinden sonra şirketin … tarafından yönetildiğini, faturaların kim tarafından düzenlendiğini bilmediğini söylemesi; şirket müdürlüğünün 03.05.2006 tarihine kadar sanık … tarafından yürütüldüğü, bu tarihten sonra sanık …’nun şirket müdürlüğüne getirildiği, buna karşın düzenlenen faturaların 02.09.2006 tarihinden sonrasına ait olduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, suç tarihini kapsayan sanık …’e verilmiş vekaletname olup olmadığı araştırılarak varsa onaylı bir örneğinin getirilmesi, faturalardaki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan… ve …Özel Sağlık Tıp Merkezi Tic. Ltd. Şti. yetkilileri dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.