YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3664
KARAR NO : 2013/5743
KARAR TARİHİ : 01.04.2013

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan M.. Ö.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, bir adet taşınmaz ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satılarak giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.
Davacı dava dilekçesinde davaya konu 355 nolu parselin ortaklığının öncelikle aynen taksim suretiyle, bu mümkün olmadığı takdirde satılarak giderilmesine karar verilmesini talep etmiş, davalı ise davacının taşınmazdaki payını satın almak istediğini, taşınmazın elinden çıkmasını istemediğini savunmuştur. Mahkemece ortaklığın satılarak giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davaya konu 355 nolu parsel bahçeli ev niteliğinde 5010 m2 yüzölçümündedir. Her ne kadar yerinde yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda 5578 sayılı yasanın 2. Maddesi ile değişik 5403 sayılı yasanın 8. Maddesine göre miktar şartını karşılamadığı aynen taksim yoluyla ortaklığın giderilmesinin mümkün olmadığı satış yolu ile giderilebileceği belirtilmiş ise de kadastro krokisine göre taşınmazın yola cephesinin bulunduğu, taşınmazın 4 paydaşı olup en küçük pay sahibi paydaşa 417,50 m2 lik alanın isabet ettiği anlaşılmaktadır. Taşınmaz köy içi mevkiinde olduğundan bu özelliğinin de gözönünde bulundurularak niteliğine göre aynen taksiminin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ile taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.