YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/18112
KARAR NO : 2018/3099
KARAR TARİHİ : 26.02.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan sanık …’ün temyiz dilekçesi içeriğinden, sanık … hakkında katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü katılan sıfatıyla, sanık … hakkında katılan …’e yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü ise sanık sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;
1) Sanık … hakkında katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkındaki hüküm miktar itibariyle kesin nitelikte ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.11.2010 tarih, 2010/5-237 esas, 2010/242 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kesin nitelikte olan adli para cezasına ayrıca TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle, kesin nitelikteki hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 03.07.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi uyarınca TCK’nin 106/1-2. cümlesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde doğrudan adli para cezası tercih edilerek hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında kurulan netice hüküm adli para cezası olup, TCK’nin 58. maddesinin sadece hapis cezalarına tatbik edilebileceği gözetilmeden, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümden TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın üzerine atılı tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.