YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/97
KARAR NO : 2018/306
KARAR TARİHİ : 16.01.2018
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki davadan dolayı … 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.07.2017 gün ve 2017/38 Esas 2017/361 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
1-492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı I sayılı tarifenin “Yargı Harçları” başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Kanunun16.maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.
Öte yandan, HUMK’nun 434/I. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 366.m yollamasıyla 344.) maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.
Ayrıca, HMK’nin 434/3. fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağı usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.
Somut olayda, hükmü temyiz eden davalı …’dan mahkemece, asıl ve birleştirilen davalarda hükmedilen karar ve ilam harçlarının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması yerine, maktu temyiz harcı alınmak suretiyle dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.
2-Gerekçeli kararın ölümü nedeniyle davalı …’ya tebliğ edilemediği ve varsa mirasçılarına da tebliğe çıkarılmadığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, HUMK’nun 434. maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz edenden temyiz harcının tamamının tahsil edilmesi ve gerekçeli kararın varsa … muirasçılarına tebliğ edilmesi ile temyiz süresinin de geçmesi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.