YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22121
KARAR NO : 2015/25385
KARAR TARİHİ : 15.12.2015
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının 01/01/2002-31/05/2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı …’na ait … Devlet Hastanesi’nde hastabakıcı olarak çalıştığını, 31/05/2010 tarihinde emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, müvekkilinin asıl işyerinin … Devlet Hastanesi olduğunu, ücret olmak üzere bir çok haksızlığa uğradığını, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Bakanlık vekili, davalı … ile davacı arasında her hangi bir hizmet sözleşmesi olmadığını, dava konusu uyuşmazlıkta idarenin ihale makamı olduğunu, sözleşmenin idare ile diğer şirketler arasında yapıldığını, bu nedenle şirkette çalışan bir işçinin alacağından ihale makamının sorumlu olmayacağını, alacağın zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini istemiştir.
İhbar olunan şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece davacının temizlikçi-hastabakıcı olarak çalıştığı, davalı Bakanlık ile dava dışı şirketler arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının kıdem tazminatı ile bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında fesih hususu ihtilaflıdır.
Davacı vekili davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı talep etmiştir.
Mahkemece davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığı kabul edilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır.
Davacı tanıklarından sadece birisi davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını beyan etmiştir. Dosya içinde işten ayrılma bildirgesi, emeklilik tahsis dosyası yoktur. Mahkemece işten ayrılma bildirgesi ve emeklilik tahsis dosyası varsa SGK’dan getirtilmeli, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrılıp ayrılmadığı belirlenmelidir. Şayet davacının tahsis talebi varsa emeklilik nedeni ile kıdem tazminatına hak kazanacağı açıktır. Ancak tahsis talebi yoksa işten ayrılış tarihi itibari ile sigortalılık başlangıcına göre emeklilik için gerekli sigortalılık süresini ve prim gün sayısını doldurup doldurmadığı belirlenmelidir. Şayet sigortalılık süresi ve pirim ödeme gün sayısını tamamlamış ise yine kıdem tazminatı hüküm altına alınmalıdır.
Öte yandan emeklilik nedeni ile işten ayrılma halinde kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz işletilebilmesi için, işçinin emeklilik nedeni ile tahsis ya da toplu ödemeye hak kazandığına dair belgeyi işverenine göre ibraz etmesi gerekir. Bu itibarla bu husus da araştırılarak davacının emeklilik nedeni ile tahsis ya da toplu ödemeye hak kazandığına dair belgeyi davalı bakanlığa veya hastane yönetimine ya da çalıştığı son alt işiverene verip vermediği belirlenmelidir. Böyle bir belgenin varlığı halinde kıdem tazminatına şimdiki gibi fesih tarihinden aksi halde dava tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.
3-Davacı vekili, davacının milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, mahkemece tanık beyanlarına göre hesap edilen alacak hüküm altına alınmış ise de, dosya içindeki bordroların bir kısmında 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos, 29 Ekim gibi milli bayram ve genel tatil günleri için zamlı tahakkuk yapıldığı görülmektedir. Bu nedenle hesaplama dönemi içindeki bordroların tetkiki ile zamlı milli bayram ve genel tatil tahakkuku bulunan aylar hesaplamalarda dışlanmalıdır.
O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.