Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/18828 E. 2015/4899 K. 08.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18828
KARAR NO : 2015/4899
KARAR TARİHİ : 08.04.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2014 tarih ve 2013/327-2014/462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin tasarım ve tescil sahibi olduğu raf sistemlerinin aynısının veya belirgin bir şekilde benzerinin davalı şirkete ait mağazada teşhir edildiğini, ayrıca dava konusu raf sistemlerinin davalı şirkete ait ürün kataloğunun ve internet sitesinin market raf sistemleri- kozmetik bölümünde davalı şirketin ürettiği raf sistemleri olarak tanıtıldığını, müvekkili adına tescilli ürünlerin davalı tarafından özel sipariş kabul edilerek üretildiğini ileri sürerek, tasarım hakkına tecavüzün önlenmesine, raf sistemlerinin davalının teşhir mağazasından kaldırılmasına, raf sistemlerine ait fotoğrafların davalı şirkete ait ürün kataloğu ve internet sitesinden kaldırılmasına, davacı şirketin yoksun kaldığı kazancın karşılığı olarak 554 sayılı KHK’nın 52/b maddesi uyarınca, 33.989,79 TL zararın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilince davacının tasarım haklarına tecavüz edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin davacının tasarım ve tescil sahibi olduğu raf sistemlerinin görünüşü ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olan ürünleri üretiği ve piyasaya sunduğu, davalının eyleminin davacı adına tescilli 2009/01008 numaralı 1.1.,2.1. ve 3.1. nolu tasarımlara ilişkin hakları ihlal niteliğinde olduğu, davalının tasarımı kullanmakla elde ettiği kazanca göre, 554 sayılı KHK 52/2-b maddesi uyarınca 4.000 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle, davanın kısmen kabulüne, davacı adına tescilli 2009/1008 nolu çoklu endüstriyel tasarım belgesindeki 1.1., 2.1 ve 3.1 nolu endüstriyel tasarımlara ilişkin olarak 554 sayılı KHK’nın 48 ve 49 maddeleri gereğince, davalının tecavüzünün önlenmesine, davalının teşhir mağazası, katalog,
broşür ve internet sitesinden kaldırılmasına, 4.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Mahkemece verilen karar davacı vekilince davalı tarafın temyizine karşı verilen cevap dilekçesi ile temyiz edilmiştir. Ancak, temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK.nun 434’üncü maddesinde açıklanmıştır. Buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının da yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz isteminde bulunan davacı vekili tarafından temyiz harcı yatırılmamış ve temyiz defterine kayıt yaptırılmamıştır. Anılan işlemler yapılmadan verilen temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmadığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalı vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL temyiz başvuru harcı ile 27,70 TL temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 205,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle kara verildi.