YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/42038
KARAR NO : 2015/25400
KARAR TARİHİ : 15.12.2015

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davacının … (Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri) Sendikası’nın üyesi olduğunu, davalının Isparta’da bulunan 7. İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğü’nde inşaat ustabaşı unvanı ile çalıştığını, Sendika ile davalı arasında imzalanan 01/03/2009-28/02/2011 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan 13. Dönem, 01/03/2011-28/03/2013 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan 14. Dönem ve 01/03/2013-28/02/2015 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan 15. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri’nin 99/II. maddesinde “işçilere senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde aşağıdaki ünvanlar karşılığı yapılan gruplamalarda tespit edilen oranlarda ödenmek kaydıyla çıplak yevmiyelerinin I. grupta sayılanlara %20’si tutarında iş güçlüğü tazminatı ödenir…” hükmünün bulunduğunu, Tesis İşyerinde çalışan davacının “müteahhit firmalarca yapılan tesis, montaj ve arazi çalışmalarında kontrol olarak görev yapan başteknisyen, mesul teknisyen, uzman teknisyen ve teknisyenler” grubunda fiilen müteahhitlerin yaptığı trafo merkezleri, sosyal site bakım ve onarım çalışmalarında inşaat kontrolörlüğü yapması nedeni ile 1. Gruba girdiğini, bu hali ile davacının I. Grupta sayılan işleri yapması nedeni ile % 20 oranında iş güçlüğü tazminatına hak kazanmış olduğunu, geçmiş yıllarda bu tazminatın ödendiğini; ancak, daha sonra bu tazminat oranının işverence %15’e düşürüldüğünü, davacı adına … 14. İş Mahkemesi’nde açılan davada iş güçlüğü tazminat oranının %20 olması gerektiğinin tespit edilerek fark alacağının hüküm altına alındığını, kararın kesinleştiğini iddia ederek %5 oranındaki fark iş güçlüğü tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, Sendika’nın davacı adına dava açma yetkisinin bulunmadığını, davacının inşaat başteknisyeni olarak görev yaptığını, yaptığı iş itibariyle İ…’nin 99/II. maddesinde düzenlenen 2. Grupta yer aldığını ve iş güçlüğü tazminatının %15 oranında olması gerektiğini, davacının ileri sürdüğü kadroların davacı ile ilgisi bulunmadığını, müteahhhit firmalarca yapılan bazı işlerde kontrol görevi yapan bir kısım kadrodaki işçilere 1. Grup oranı üzerinden prim ödeneceğine ilişkin hükmün 14. …’in bulunduğunu, 15. İ…’nde bu yönde bir düzenleme bulunmadığını, müteahhide verilmeyip doğrudan davalı kurumun işlettiği yerlerdeki anılan kontrol görevleri için %20 değil, %15 oranında iş güçlüğü priminin düzenlendiğini, davacının açtığı … 14. İş Mahkemesi’nde görülen davanın miktar yönünden temyiz edilemediği için kesinleştiğini, … 7. İş Mahkemesi nezdinde görülerek sonuçlanan davanın daha objektif delil niteliğinde bulunduğunu, daha önce temerrüt oluşmadığından dava tarihinden itibaren ve yasal faiz istenilebileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının, üyesi olduğu Sendika ile davalı arasında imzalan İ…’nin 99/II. maddesinde düzenlenen iş güçlüğü tazminatını %20 oranında almasının gerekip gerekmediği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.
TES-İş Sendikası ile davalı arasında imzalanan 13,14 ve 15.dönem İ…’lerinin 99/II.maddesinde, “işçilere senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde aşağıdaki ünvanlar karşılığı yapılan gruplamalarda tespit edilen oranlarda ödenmek kaydıyla çıplak yevmiyelerinin I. grupta sayılanlara %20’si, 2.grupta sayılanlara %15’i, 3. grupta sayılanlara %10’u tutarında iş güçlüğü tazminatı ödenir. Tekamül eğitimine gönderilen işçilere eğitim süresince iş güçlüğü tazminatı ödenmeye devam edilir. İşçilere fiilen yaptıkları işler esas alınarak yukarıda belirtilen gruplardaki oranlar üzerinden iş güçlüğü tazminatı ödenir.” düzenlemesi yer almaktadır. Maddenin anılan bendinin devam eden bölümlerinde ise davalı işverenliğin Türkiye’nin çeşitli yerlerindeki işyerleri için ayrı ayrı gruplandırmalar yapıldığı görülmektedir. Bu bağlamda İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlükleri Tesis İşyerleri için 1.Grupta,”Baştekniker, Uzman Tekniker, Tekniker (elektrik), Trafo Montaj Ekip Elemanları, Hat Montaj Ekip Elemanları, Pano Montaj Ekip Elemanları, Tel Çekme Ekip Elemanları, Trafo İndirme Bindirme Ekip Elemanları (Makina İkmal Müdürlüğü), müteahhit firmalarca yapılan tesis, montaj ve arazi çalışmalarında kontrol olarak görev yapan başteknisyen, mesul teknisyen, teknisyenler”in; 2. Grupta ise, “Baştekniker, Uzman Tekniker, Tekniker (Elektronik, İnşaat ve Harita) ve diğer birimlerde çalışan bazı görev ünvanları sayılmıştır.
Davacının Tesis İşyerinde (7. İletim ve İşletme Grup Müdürlüğü Isparta) çalıştığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır.
Davacı vekili, inşaat teknisyeni olan davacıya İ…’in 99/II. maddesindeki iş güçlüğü tazminatının, İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğü Tesis İşyerinde çalışması ve 1.grup içinde sayılan “müteahhit firmalarca yapılan tesis, montaj ve arazi çalışmalarında kontrol olarak görev yapan başteknisyen, mesul teknisyen, uzman teknisyen ve teknisyenler” grubuna fiilen müteahhitlerin yaptığı trafo merkezleri, sosyal site bakım ve onarım çalışmalarında inşaat kontrolörlüğü yapması nedeni ile girdiğini iddia ederek %20 oranında ödenmesi gerektiğini iddia etmiştir.
Mahkemece, “…müteahhit firmalarca yapılan tesis, montaj ve arazi çalışmalarında kontrolör olarak görev yapan baş teknisyen, mesul teknisyen, uzman teknisyen ve teknisyenlerin 1. grupta yer aldığı, dinlenen davacı tanığının davacının Tesis Müdürlüğünün inşaat bölümünde inşaat teknisyeni olarak çalıştığı, görevinin dışarıda müteahhitlere verilmiş olan işlerin kontrolünü yapmak olduğu, müteahhit kontrollüğünü yaptığı için, tüm sorumluluğun davacıya ait olduğu, denetimlere tek başına gidildiği, denetimlere gidildiğinde müteahhitle birlikte kalınmak zorunda olunduğu şeklindeki beyanları da dikkate alındığında; davalıya ait …’da bulunan 7.İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğü Tesis işyerinde inşaat teknisyeni olarak çalışan davacının fiilen yaptığı işe göre 1. Grup çalışanlar arasında değerlendirilmesi ve %20 oranında iş güçlüğü tazminatından faydalandırılması gerektiği” gerekçesi ile fark iş güçlüğü tazminatı hüküm altına alınmıştır.
Ancak mahkemenin bu kabulü yerinde değildir. Yukarıda içeriği aktarılan İ…’lerinin 99/II. maddesinde İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlükleri Tesis İşyerleri için 1. grup içinde sayılan görev ünvanlarının hepsinin elektrikle ilgili olduğu görülmektedir. Buna müteahhitlerin yaptığı tesis, montaj ve arazi çalışmalarında kontrolörlük yapan başteknisyen, mesul teknisyen, uzman teknisyenler ve teknisyenler de dahildir. Zira elektrik teknikerleri bu gruba girmekte olup grup içinde sayılan diğer görev ünvanlarının hepsi -trafo indirme bindirme ekip elemanları hariç- elektrikle ilgilidir. Her ne kadar aynı istemle 2007 yılında … 7. İş Mahkemesi’nin 2007/508 Esas sırasına kayden açtığı davada, davacının 1. grupta yeraldığı ve iş güçlüğü tazminatının %20 oranında ödenmesi gerektiği kabul edilmiş ise de, bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Bu nedenle bu dava açısından belirleyici kabul edilemez. Öte yandan aynı …. döneminde …. isimli işçinin aynı istemle açtığı …. 14. İş Mahkemesi’nin 2007/290 Esas sayılı davasında mahkemece 1.grubun elektrik işlerini yapanlarla alakalı olduğu ve inşaat kontrol mesul teknisyeni olan davacıya …’nin 99.maddesi uyarınca ünvanı ve bulunduğu işletmeye göre yapılan gruplandırmalarda 2.grupta yer aldığı halde yevmiyesinin %15’i yerine zuhulen 1.grupta yer alanlar için öngörülen %20 oranına göre işgüçlüğü tazminatı ödendiği gerekçesi ile davacıdan geri alınan tazminatın iadesine ilişkin davasının reddine karar verilmiş ve bu karar 9.Hukuk Dairesi’nin 2011/29559 Esas sayılı ilamı ile onanmıştır.
Yukarıda özetlenen maddi ve hukuki olgulara göre davacının talebinin reddi yerine mahkemece yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olmuştur.
O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.