Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/21899 E. 2017/14071 K. 16.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/21899
KARAR NO : 2017/14071
KARAR TARİHİ : 16.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Suç tarihi olan 25/03/2013 günü, saat 23:00 sıralarında müştekinin aracını … Mahallesi ….. Sokak … Ortaokulu civarına park ettiği ve evine dinlenmek için gittiği, sabahın erken saatlerinde aracının yanına geldiğinde ise aracıdan mazot çalındığını fark ederek müracatta bulunduğu, yapılan araştırmalarda başka bir suç nedeniyle yakalanan sanığın kiralamış olduğu… plakalı aracın GPS kayıtlarının incelenmesinde, sanığın kiralık araç ile 25/03/2013 tarihinde saat 23.08 sıralarında …… Ortaokulu yanı … Sokak üzerinde park halinde olduğu ve bulunduğu yerden 23.31 sıralarında ayrıldığı ve daha sonra sanığın ikamet adresine gittiğinin tespit edildiği, sanığın ise atılı suçlamayı kabul etmeyerek kendisini darp eden kişilerin aracı aldıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; UYAP sistemi üzerinden sanığın bahsettiği darp olayına ilişkin dosya esas numarasının 2013/199 ve suç tarihinin 27/03/2013 olduğu yani hırsızlık suçundan sonra sanığın darp edildiği, ayrıca ilgili dosyada sanğın müşteki sıfatıyla beyanının alındığı ve bahsettiği sanıklar tarafından darp edilerek kiralık aracının sanıklar tarafından alındığına ilişkin herhangi bir beyanının bulunmadığının tespiti ile sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun görüşü ile tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün kararda gösterilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağır olanın tekerrüre esas alınacağıının ve hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK’nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık …’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.