YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6886
KARAR NO : 2017/18500
KARAR TARİHİ : 16.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkete ait otelin mutfak departmanında 22/04/2005 – 30/10/2010 tarihleri arasında çalıştığını, tüm çalışma süresinde haftanın 3 günü sabah 08:00 akşam 22:00 saatleri arasında günde 14 saat, diğer günlerde 12:00 _ 22:00 saatleri arasında 10 saat çalıştığını, günde 1 saat ara dinlenmesi olduğu varsayıldığında haftalık çalışma süresinin 64 saat olduğunu, en son brüt 3.155,00 TL ücret ödendiğini, 5 yıl 6 ay 9 gün çalışması boyunca yapmış olduğu fazla çalışmasının karşılığı olan ücretin kendisine ödenmediğini,….’ne müracaatı sonucunda 24 gün yıllık izin alacağı ve 3 hafta tatili çalışması karşılığı ücret alacaklarının ödenmesi gerektiğinin rapor edildiğini iddia ederek; fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, şahsi dosya içeriğindeki resmi belgeler dışında davacının hiçbir iddiasını kabul etmediklerini, tüm beyan ve iddialarının gerçek dışı olduğunu, çalışan tüm işçilerin maaşlarının banka kanalı ile ödendiğini, iş sözleşmesinden sonra alınan ibranamede fazla çalışma, yıllık izin ve hafta tatili ücretlerinin ödendiğini ve başkaca hakkının kalmadığının belirtildiğini, usulüne uygun ibranameye rağmen eldeki davanın açılmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının 12:00-20:00 vardiyasında normal saatlerde çalıştığını, fazla mesaili çalışmasının olmadığını, kış aylarında otelin boş olması nedeniyle fazla çalışma iddiasının gerçekle bağdaşmadığını, resmi bordrolarda göründüğü kadar maaş aldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde kullanmadığı izinleri karşılığı 24 gün yıllık izin ücreti talep etmiştir. Dosyada mübrez ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kullandığı izin süreleri mahsup edilerek bakiye 18 günlük izin ücreti hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; 23/01/2010-08/02/2010 tarihleri arasındaki izin kullanımı bordroda gösterilmekle birlikte, bu tarihlere ilişkin izin talep belgesinde de işverenin onayı ve işçi imzası bulunmaktadır. Bu durumda yıllık izin ücreti hesaplamasında bu dönemin dışlanmaması hatalıdır.
3-Ayrıca yıllık izin ücretine yasal faiz yerine, en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.